"Club 27" burmezen en burmilla's

Waarom val je voor een Burmees, en waarom blijft een rechtgeaarde Burmezenliefhebber bij dit soort. Makkelijke vragen, met wat complexere antwoorden.
U valt voor een Burmees wanneer u er geschikt voor bent; d.w.z.
U houdt van een kortharige zachtmoedige kat
U houdt van een gespierde stevige kat
U houdt van een hondachtige kat
U houdt van een een beetje ondeugende kat
U houdt van een gezellige schootkat
U houdt van een kindvriendelijke kat
U houdt van een slimme kat
U houdt van een levendige kat
U houdt vooral van een ondernemende en vindingrijke kat...
U houdt van een kat met een uitgesproken wil.
U houdt dus van de burmees.
Wanneer u na jaren al deze eigenschappen blijft waarderen, dan hoort u bij de rechtgeaarde Burmezenliefhebbers en zult u dit ras trouw blìjven ! Uiteraard zijn niet alle eigenschappen even sterk in alle Burmezen aanwezig; er loopt echt wel eens een wat minder intelligent of bangerdje tussendoor. Het aanhankelijke sterk mensengerichte, geldt echter voor alle Burmezen.

Met hun intelligente vindingrijkheid kunt u al snel geconfronteerd worden. Burmezen haten gesloten deuren en het kleinste bovenlicht of deurkiertje, opent een weg naar buiten, met alle gevaar van dien. Veel Burmezen zijn ook zeer behendig in het openen van deuren. Ze springen met hun gespierde poten even op een deurkruk en de rest volgt vanzelf. Ronde deurknoppen kunnen helpen, maar enkele Burmezen weten ook daar raad mee: springen, knop stevig geklemd tussen de voorpoten, beetje heen en weer zwaaien en hoppa, het is gelukt, de deur is open.

De meest efficiënte methode die de Burmees hanteert om deuren open te krijgen, is tevens de simpelste: Een gesloten deur, daarachter het baasje, mogelijk ook nog in een lekker warm bed, waar je als rechtgeaarde Burmees bij hoort; geen nood, vergezeld van een enorm spektakel blijft uw lieverdje uuuuren, onvermoeibaar, tegen de deur krabben. Desnoods poogt hij zich een weg door het beton te graven.... Tien tegen één dat de deur geopend wordt! Burmezen zijn dus ook "doorzettertjes".
Het is maar dat u het weet!
Burmezen over.....Burmezen
Inmiddels heeft u al gelezen dat wij oospronkelijk komen uit wat nu Thailand heet en dus eigenlijk Oosterse katten zijn.
Misschien heeft u ook al door dat wij een soort apart zijn. Niet dat ons uiterlijk erg spectaculair is, maar ons karakter is dat zeker wel. We zijn gek op mensen, zitten dolgraag op schoot en met onze aangeboren Oosterse bescheidenheid, liggen wij als het even kan, als eerste in uw bed.
Ook zijn wij intelligent en nieuwsgierig; bij voorkeur zitten wij dan ook op dat artikel van de krant, dat u nèt probeert te lezen.
Wij worden graag en veel geaaid; zowel voor u als voor ons een genot, door onze superzachte vacht.
En, last but not least, wij produceren een beschaafd geluid. Wij zijn geen kleine schreeuwertjes.

Wij Burmezen zijn er in diverse kleuren: bruin, blauw, chocolate, lilac, rood en crème. De kleur is effen, alleen naar de buik een beetje lichter. De Schildpad Burmezen zijn daarentegen meerkleurig. Door fokkers worden wij "interessant" gevonden; ze zeggen dat wìj de "toverballetjes" zijn.

De Bruine Burmees, ook wel de oorspronkelijke Burmees genoemd, heeft een warm donkerbruine vacht, glanzend als die van een zeehondje. Bij de Rode (sinaasappelkleurig) en Crème Burmees is op de kop het oud Egyptische scarabee-teken duidelijk aanwezig. Over de vacht van de Blauwe (grijs) en Lilac (licht lavendel) Burmees, ligt een vaag zilveren gloed. De Chocolate Burmees heeft de kleur van koffie met melk. De kop vertoont meestal een iets donkerder masker.

De Schildpad-Burmezen, officiëel Torties genaamd, zijn de lappenpoesjes van ons ras. Echter niet zomaar gewone lappenpoezen zoals iedereen ze kent. De kleur van onze "Schildpadjes" bestaat uit een van de basiskleuren, samen met rood en crème, goed vermengd over ons hele lichaam. Wij hebben dus géén grote dikke vlekken! Van karakter verschillen wij een beetje van onze effenkleurige rasbroers- en zussen. Wij zijn nèt een beetje anders. Misschien door onze meerkleurigheid? Wij zien er geinig, apart en een beetje ondeugend uit. De bijnaam die men ons heeft gegeven is dan ook: naughty tortie (ondeugende schildpad). En...onze vacht is nòg zachter! Uiteraard halen wij wel eens dingen uit, die de mensen meteen betitelen als "rottigheidjes". In onze ogen is dat natuurlijk niet zo.... moeten ze bijv. maar geen open pak havermouth op het aanrecht laten staan... Wanneer onze eigenaar dan op ons bromt, zijn wij sociaal genoeg het onmiddellijk goed te willen maken. Dat doen wij op een heel speciale manier. Wij buigen onze kop richting vloer en houden hem daarbij een beetje scheef. Mensen denken dan: "kopjes-geef-houding". Mis, deze lieve onderdanige houding gebruiken wij om van onderuit de reactie van de mens in de gaten te houden. Meestal kirren wij daarbij aanminnig. Over het algemeen werk dit feilloos. Mocht dit niet het geval zijn, dan gaan we luid spinnend vlak voor hun voeten op onze rug liggen en wapperen wat met onze poten. Het geheel vergezeld met een blik van: "ben ik nou niet leuk?" Mensen zijn dan zo vertederd dat we opgepakt en aangehald worden. Een rechtgeaarde Burmees doet dan even niets, ondergaat vriendelijk met een zwoele blik de aanhalingen. dan.... aandacht verslapt en weer op de grond gezet,... ga je gewoon verder met dat waar je mee bezig was. Geen eigenaar die dáár niet intrapt.

Hoe zien wij eruit?
Meestal zijn we middelgroot, gespierd en wat kompakt van bouw. Opvallend is dat wij duidelijk zwaarder zijn dan wij lijken. Dit is specifiek voor ons ras. Til ons maar eens op.... ja, had u niet gedacht hè? Met ons heb je wat in handen....! Onze houding en loop is vergelijkbaar met die van de tijger. Onze ogen kijken alert, een beetje brutaal en tegelijkertijd wat zwoel de wereld in. Men noemt dit: de typische Burmezenblik. Onze oren zijn vrij groot, breed aan de basis en daarbij iets naar voren gericht. Onze neus heeft een deuk, stop genaamd, en dit alles is geplaatst in een wigvormige afgeronde kop. Onze ogen zijn min of meer geel en onze vacht is kort aanliggend en zijdeachtig.
In één woord: wij zien er lollig uit.

Waar houden wij niet van.
Alleen zijn! Wij zijn echt anders dan de meeste katten, wij hebben gezelschap nodig. Men noemt ons wel eens de hond onder de katten. Dichte deuren! Wij zijn meesters in het open krijgen van gesloten deuren. Ronde deurknoppen haten wij dan ook, want daar houdt zelfs onze vindingrijkheid op.

burmees burmees

Geschreven door Erna Duijne, cattery Sirimyrhana

Vragen die bijna iedereen stelt, zijn: "waar komen Burmezen eigenlijk vandaan" en "lijken ze op Siamezen"?
Wel, eigenlijk komt de Burmees, evenals de Siamees uit het Verre Oosten: Birma en Siam. Hoewel beiden dus oosterse katten van oorsprong zijn, worden ze in het stamboek verschillend ingedeeld: de Siamees bij de groep "Siamezen" en de Burmees bij de "Kortharen". Ook uiterlijk zijn Siamezen en Burmezen verschillend, ze lijken beslist niet op elkaar. Toch hebben ze, lang geleden, aardig wat met elkaar te maken gehad.....!

Tijdens zijn verblijf in Birma in 1930, merkte de Amerikaanse psycholoog Dr. Thompson, een poes op met een warme bruine kleur, die hem sterk aansprak. Hij besloot de poes en een Burmese kater mee te nemen, om deze warme bruine kleur voor het nageslacht te behouden. Helaas overleefde de kater de zeereis niet en dus bleef de poes, genaamd Wong Mau, over.

Dr. Thompson moest nu iets anders verzinnen om zijn doel te bereiken. Wong Mau, weliswaar mooi bruin, was een Tonkinees. Een Tonkinees ontstaat door kruising van een Siamees met een Burmees.
De Tonkinees is een z.g. intermediaire vorm. Nu was de Siamees van destijd een stevige kat met een nogal ronde kop, die qua bouw en genetische opbouw het meest als partner voor de Burmees in aanmerking leek te komen. Dr. Thompson, de grondlegger van het Burmezenras, koos voor een seal-point Siamees: Tai Mau. Uit deze kruising kwamen twee soorten katjes. Een deel van het nest bleek Siamees, de anderen leken op de moeder en waren dus Tonkineesjes. Een Tonkinees katertje uit een latere, zelfde combinatie, werd teruggezet op de moeder en nú kreeg Wong Mau vier soorten kittens, en wel: Siamese, volledig donkerbruine en nog twee soorten, waarvan het ene duidelijk meer points had dan het andere. Deze laatste twee bleken Tonkinezen en chocolate Burmezen te zijn.

De bruine kittens wilde men snel als ras erkend hebben. Dat betekende dat alleen gefokt werd met de "pure" bruine katten. Het resultaat was dat al na zes jaar, in 1936, de Burmees als ras door de Amerikaanse CFA (Cat Fancier Association) erkend werd. Voor alle niet bruine kittens werden tehuizen gezocht. Voor déze kittens gold, dat er niet mee gefokt mocht worden.

Doordat de groep katten waarmee "gewerkt" werd bijzonder klein was, bleef het noodzakelijk steeds de Siamees te gebruiken, om gevolgen van inteelt zoveel mogelijk te beperken.

Ook de gewone zwarte kat zou gebruikt zijn om tot een gezonde opbouw van lijnen te komen. Er ontstonden daardoor ook zwarte Burmezen. Daar de Burmezenfokkers deze zwarte Burmees niet tot het Burmezenras wilden toelaten, leidde dit in Amerika in de jaren '60 tot het benoemen van een nieuw ras: de Bombay. De meest bekende gewone zwarte kat in dit verband genoemd, was Gerstdale"s Dark Cat, daarmee dus eigenlijk de eerste Bombay.

                        Tai Mau Siamees
                    Yen Yen Mau Tonkanees
                        Wong Mau Tonkanees
            Paat Keet
                        Yen Yen Mau Tokanees
                    Nun's Sister
                        Wong Mau Tonkanees
    Son o'Keet of Forbidden City
                        Run Tai Mau
                    Gerstdale's Brown Brother
                        Gerstdale's Mei Mei
            Gerstdale's Dark Cat
                        Run Tai Mau
                    Gerstdale's Chin Chin
                        Gerstdale' Mei Mei

                        Yen Yen Mau Tonkanees
                    Run Tai Mau
                        Wong Mau Tonkanees
            Gerstdale's Mei Hoi
                        Yen Yen Mau Tonkanees
                    Gerstdale's Mei Mei
                        Wong Mau Tonkanees
    Sin Gu of Forbidden City

                    onbekend
            Tangyi of Forbidden City
                    onbekend
        Stamboom van een blauw Burmees kitten, geboren 11 april 1947, uit hetzelfde nest als So Wat of Forbidden City.

Door de kleurfactoren van de Siamees, de zwarte huiskat en enkele importen uit Thailand, zoals bijv. Casa Gatos Biladi en later Mahajaya Toffee, werden regelmatig nakomelingen in de kleuren blauw en chocolate geboren. De CFA wenste alleen de bruine Burmees te erkennen. Dat betekende dat het 26 jaar geduurd heeft, voor in de Burmezenstambomen, ergens in de eerste drie generaties, géén Siamees of een onbekende kat meer vermeld stond. Pas in 1956 werden daardoor de eerste "raszuivere" Burmezen bij de CFA geregistreerd. Andere Amerikaanse associaties hadden minder moeite met het accepteren van de "gekleurde" Burmees. Door hen werden ze wel erkend en geregistreerd.

In het begin van de vijftiger jaren kwamen de eerste Burmezen vanuit Amerika naar Engeland. Ook deze bleken de kleuren blauw en chocolate te dragen. De Engelsen stortten zich fanatiek op deze kleurvariaties, waardoor deze kleuren in Engeland zelfs eerder erkend en geregistreerd werden dan in Amerika. Bekende catterynamen die men nu nog op stambomen tegenkomt zijn bijv. Briarwood, en Jo Dee. Vooral deze laatste werd in Europa bekend door Jo Dee's Golden Morningstar, die in 1965 naar Engeland werd geëxporteerd.

De kleuren blauw en chocolate zorgden ervoor dat ook lilac Burmezen geboren werden. De Amerikaanse cattery die over de eerste lilac Burmezen beschikte was Si Mon. Kari Si Mon was de eerste lilac Burmees, die in 1969 naar Engeland verhuisde, waar zij de basis werd van de lilac Burmezen aldaar. Haar halfbroers Aybo Budda en Suda Sirocco Si Mon hebben een groot aandeel gehad in de ontwikkeling van de chocolate Burmezen in Engeland.

De Europese Burmezen stammen allen af van importen. Enkelen van Amerikaanse; veruit de meesten zijn vanuit Engeland geimporteerd. Ook in Nederland kwamen de eerste Burmezen uit Engeland. Het waren de kater Kevitor Brown Berry (geb. 7 juni 1963) en de poes Kiang Kamina (geb. 8 juli 1963). Hoewel deze twee een paar maal kittens voortbrachten, komen zij niet veel op onze stambomen voor. Ook de uit Zweden afkomstige Mokka My Bella (geb.22.11.1963) ziet men nauwelijks op onze stambomen vermeld. Namen van latere Amerikaanse of Engelse importen als bijv. Good Fortune Fortunatas, Tapawingo Thaltan, Mikado du Fayard, Wenvarra Broadway Joe, Red Marc, Kanzan Cream Avocado, IndianQueen Blue Crystal, Belcanto Artaxerxes e.v.a.komen momenteel nog regelmatig in de stambomen van onze Burmezen voor.

In Nederland werden in 1968 de eerste, eveneens uit Engeland afkomstige Burmezen, bij Felikat geregistreerd. Dit waren Ballard Bluebell, een blauwe Burmees, Ballard Rudy en Freefolk Hazel, beiden bruin. De zoon van Ballard Rudy en Freefolk Hazel: Cinderello's Dino, werd de eerste Nederlandse Bruine dekkater. Hij werd bij Felikat ingeschreven op 5 december 1968.

Het kleine ras, wat destijds amper katten had om te kruisen, geniet in Amerika, nu na ruim 65 jaar, een grote populariteit. In 1990 werden in de USA maar liefst 8500 Burmese kittens geregistreerd. In Engeland staat de Siamees bovenaan, onmiddellijk gevolgd door de Burmees.

Hoewel nog geen 30 jaar in Nederland, wint dit prachtige, gespierde, speelse en bijzonder mensvriendelijke ras steeds meer terrein. Ook bij ons ziet men in toenemende mate dat men als ideaal huisvriendje kiest voor ......de Burmees!

Geschiedenis Burmese history
by Rosemary HaleRasbeschrijvingDe vachtkleurenAdressenFife shows

Een stukje geschiedenis